|
|
Bang dat ik weer in de steek wordt gelatenDag Fredrike Toch voel ik dat mijn kwetsbaarheid blijft, ik heb veel angst dat me dit nog eens gaat overkomen. In een relatie ben ik dan ook heel angstig hiervoor (zou die mij verlaten?). Wil dit zeggen dat ik die gebeurtenissen toch niet zo goed verwerkt heb? Zijn er dingen die ik kan doen/denken om minder angstig te zijn hiervoor?
Klinisch psycholoog Fredrike Bannink
Beste Nina, Uit onderzoek naar psychotrauma blijkt dat er na dit soort gebeurtenissen altijd een soort van “verhoogde waakzaamheid” blijft bestaan uit angst voor herhaling. Je wordt er als het ware heel voorzichtig van. Je kunt het vergelijken met iemand die twee keer bij een pinautomaat is overvallen en daarna nooit meer zo maar zonder erbij na te denken en zonder wat spanning te voelen zal gaan pinnen. Toch zullen de meeste mensen wel weer gaan pinnen, ook al is het met enige spanning. Pas als je heel vaak hebt gepind en het gaat steeds goed, wordt die spanning minder, maar het wordt nooit meer als het was voor die overvallen. Dan zou ook raar zijn, want dan zou je niets van je ervaringen leren. Je vraagt of je die gebeurtenissen misschien toch niet zo goed verwerkt hebt. Ik kan dat niet helemaal inschatten, maar ik denk dat je het wel voldoende verwerkt hebt. Alleen gezien bovenstaand onderzoek blijft die verhoogde waakzaamheid bestaan en daarmee zal je dus – voorlopig – moeten leven. Om net zoals de meeste mensen te zijn die toch weer gaan pinnen (als ik de vergelijking nog even mag voortzetten) is moed nodig. Je kunt ook besluiten het nooit meer te doen namelijk, maar dan maak je je leven een stuk lastiger. Hetzelfde geldt voor relaties: je kunt besluiten nooit meer aan een relatie te beginnen, of toch weer een nieuwe relatie aan te gaan met die waakzaamheid. Ik begrijp uit je mailtje dat je voor die laatste mogelijkheid kiest, en dat is knap. Want pas als je je weer in die (angstige) situatie begeeft (je gaat toch weer pinnen of je gaat toch weer een relatie aan), kun je ervaren dat het ook goed kan gaan, waardoor de angst en waakzaamheid langzaam maar zeker kunnen afnemen. Tot slot vraag je wat je kunt doen om met die angst en waakzaamheid om te gaan. In de eerste plaats dus: ga niet vermijden (door niet meer aan een nieuwe relatie te beginnen. Dat voelt wel veilig, en dat zal je vast wel eens gedacht hebben), maar dan kan je nooit meer meemaken dat het ook anders kan. In de tweede plaats zou ik je willen uitnodigen eens te letten op die momenten waarop het je al lukt iets minder angstig te zijn. Hoe doe je dat? Wat en wie helpt daarbij? Er zijn namelijk altijd uitzonderingen: momenten waarop het probleem iets minder is of misschien zelfs er even helemaal niet is. Daar zitten de mogelijkheden: die dingen kan je vaker doen om ervoor te zorgen dat je de angst de baas wordt. Veel succes ermee!
Meer lezen: Bannink, F.P. (2009), Positieve psychologie in de praktijk, Amsterdam: Hogrefe Bannink, F.P. (2007). Gelukkig zijn en geluk hebben. Zelf oplossingsgericht werken. Amsterdam: Harcourt, ISBN 978 90 265 1803 4 Bannink, F.P. (2006). Oplossingsgerichte vragen. Handboek oplossingsgerichte gespreksvoering. Amsterdam: Pearson, ISBN 978 90 265 1780 8 Verwerk uw verledenIets verschrikkelijks meegemaakt? Alles over natuurlijke herstelkracht, verdrongen pijn en veerkrachtige types.
|
|