Psychologie Magazine nodigt u graag uit om uw reactie te geven op het magazine en de site. Hier vindt u de reacties op het septembernummer van 2010.

Geef hier uw reactie

---

Op zich een prima stukje maar ik mis een paar hele belangrijke dingen. Er is nogal wat onderzoek gedaan naar het alcoholgebruik onder volwassenen en het blijkt dat veel mensen (1.4 miljoen Nederlanders) het heel normaal vinden om dagelijks 2 à 3 alcoholconsumpties te nemen. Wijntje bij het koken, tijdens het eten en na het eten.

Ik heb dit zelf ook een tijd gedaan, 'Dat is toch gezellig en het ontspant zo lekker'. Wat ik echter merkte is dat ik moeilijk in slaap kon komen, onrustig sliep en moe wakker werd. Sinds een paar weken laat ik het bij het wijntje tijdens het koken en de resultaten zijn verbluffend. Ik slaap weer prima en wordt uitgerust wakker.

Ik combineer dit met het gescheiden eten van koolhydraten en eiwitten, wat ook veel energie oplevert wat ik ook mis in jullie verhaal... Mensen eten erg ongezonde combinaties die heel moeilijk te verteren zijn, ook dat maakt je moe. Ik sport dus regelmatig nog 's avonds (terwijl ik 2 kinderen heb waar ik druk mee ben en 3 dagen werk..).

Verder wordt nog genoemd dat je rond 16:00 uur niet moet gaan snacken maar een stukje moet gaan lopen. Ik zou willen toevoegen dat iets eten prima is als het maar iets heel neutraals is. Ik eet rond die tijd altijd een pakje crackers van LU, bijvoorbeeld met basilicum of een appel. Hier zit niks in, maar het zorgt er wel voor dat je er nog even tegen kan tot het avondeten. En het zorgt dat ik mijn maatje 36 nog steeds aan kan...

Nou ja, kijk maar of jullie hier iets aan hebben, ik wilde het in ieder geval even kwijt.

Vriendelijke groeten,
Ceciel van Raaij

---

Zonder afbreuk te willen doen aan het verhaal van het gezin in het artikel, wil ik even 'opkomen' voor twee warme, betrokken, zorgzame moeders met autisme die ik ken. Moeders die in staat zijn hun eigen paniek en overprikkeling even weg te drukken als hun kind het nodig heeft. Die haarfijn aanvoelen hoe hun kind in zijn vel zit en daar adequaat op kunnen reageren. Die hulp zoeken en willen blijven leren om te kunnen omgaan met iets wat ze moeilijk vinden.

Die wel vaak direct na de kinderen zelf naar bed moeten omdat dit alle energie èn een flink deel van hun reserves op zijn. Ik wil zeker niet beweren dat samenleven met iemand met autisme gemakkelijk is (evenmin als samenleven met een 'neurotypical' gemakkelijk is voor iemand met autisme). Maar ik zou er toch wel graag een kleine nuancering bij zien, voor we het vooroordeel van de 'ijskastmoeder' weer terug krijgen, maar nu aan de 'andere kant'..

Vriendelijke groet,
een lezeres

---

Op blz. 38 staat o.a. geschreven door familietherapeute Else Marie van den Eerenbeemt:
'Als een moeder weinig emoties laat zien, wil dat niet zeggen dat ze ze niet heeft. Een moeder zonder emoties bestaat niet.'

Helaas bestaat het wel degelijk: en de kinderen van deze ouder kunnen het ook weer erven.
Gevoelsblind. Vergelijk het met kleurenblind, het niet kunnen waarnemen van kleuren. Iemand met gevoelsblindheid kan geen gevoelens waarnemen, doch wordt bestuurd door het koele verstand.

Het heet trouwens: Alexithymie. Een enorm probleem als je ouder/partner ermee belast is. In buitenlandse tijdschriften staat er regelmatig iets over te lezen, bij jullie heb ik dit onderwerp door alle jaren heen erg gemist.

---